SENİ ÖZLEMENİN KİTABINI YAZIYORUM

Seni sevmenin kitabını yazabilirdim oysa
Gönlümdeki sözcükleri dökebilsem kağıda
İki ırmak gibi içime akan gözlerini
Ilık bir meltem gibi yüzüme vuran
Dalgalı saçlarını her okşayışımı
İçimi eriten ılık nefesini anlatabilsem
Dökebilsem kağıtlara isyan etmese kalem


Yokluk göstermese mürekkep
İçimdeki yansımasını kıskanmasa
Anlatabilse sözcükler oysa ben
Kalbimle sözcükler arasında
Anlatamadan derdimi
Ölüp ölüp diriliyorum
Seni sevmek özlemek
Özlemek ölmek mi, bilmiyorum
Ölümle hayat varlıklı yokluk arası bir şey
Kalbimde hep yeşeren
Ama bir türlü başaklarını yükseltemeyen
Çorak topraklar gibi
Bir kırabilse kabuğunu
Bir dökebilse içindekini
Nasıl dirildiğine sende şaşarsın
Hayret ,seni sevmenin kitabını yazacaktım
Seni özlemenin kitabını yazıyorum
Dokunamamanın acısını duyuyorum yüreğimde
Bedenimde kanım donuyor sensiz
Hiç bu kadar aciz olmadı
Hiç bu kadar çaresiz

Gölgedeki Adam